Een hoofdstuk in mijn leven dat nu wordt afgesloten. Wel in schoonheid, want ik ben geslaagd met onderscheiding.
De aanloop naar de proclamatie gisteren verliep niet vlekkeloos. 's Ochtends kwam er al een lijst 'met slecht nieuws' online. Om iets na 10u stond ie erop. Opluchting: ik stond niet op de lijst! In de namiddag begonnen de eerste berichten zich via Facebook te verspreiden: de lijst stond er niet meer op en er was een nieuwe website online gegaan. Iets wat ze naar eigen zeggen op Lessius Antwerpen niet wisten, maar iets dat dus wel een heel groot probleem vormde voor zij die nog niet de kans hadden gehad om de lijst te bekijken. Lessius en communicatie: een driehoeksverhouding! Uiteindelijk zijn de mensen die nog niets wisten via de telefoon dan toch verder geholpen en wisten ze of ze naar de proclamatie mochten komen.
Naar Antwerpen rijden heeft nog nooit zoveel tijd gekost als gisteren... Om tien na vijf waren we vertrokken, normaal zouden we dus ruim op tijd geweest zijn. We waren uiteindelijk vijf minuutjes te laat en konden via de eerste verdieping nog enigszins geruisloos de congreszaal binnenstappen. Net op tijd om de eerste namen te horen.
Geslaagd met onderscheiding. Vanaf nu master in de meertalige communicatie. Onwerkelijk?! Toch wel een beetje!
